جان ویک به مراتب از جوکر خشن‌تر است

 جان ویک به مراتب از جوکر خشن‌تر است
تبلیغات دیجی کول

همه‌ی ما فیلم‌های هالیوودی را می‌شناسیم و خشونت‌های اغراق‌شده‌ی بسیاری از فیلم‌ها را تماشا کرده‌ایم. گاهی اذیت شده‌ایم و گاهی تحت تاثیر قرار گرفته‌ایم. یک نمونه از این نوع فیلم‌ها که به تازگی مورد توجه قرار گرفته، فیلم جوکر است.مری هرون، کارگردان فیلم روانی آمریکایی در دفاع از جوکر ‌می‌گوید:«من خودم عاشق جان ویک هستم، ولی این فیلم به مراتب خشن‌تر از جوکر و روانی آمریکایی است و هرج و مرج خیلی بیشتری نسبت به آن‌ها دارد. در حقیقت این دو فیلم، خشونت ناچیزی دارند، اما قضیه اینجاست که نوع خشونتشان آزاردهنده است.»

جوکر به کارگردانی تاد فیلیپس و با اتکا بر داستان‌های دی‌سی، به عنوان یکی از معدود فیلم‌های اقتباسی از کتاب‌های کمیک که درجه‌بندی R (ممنوعیت سنی تماشاگران زیر ۱۸ سال) را داراست، با کسی تعارف ندارد و فیلم پر است از صحنه‌های زد و خورد، قتل و خشونت‌های بسیار؛ البته این تنها یکی از جنبه‌های متنوع فیلم بود که واکنش‌های متضادی را در پی داشت.

 

روانی آمریکایی

 کارگردان فیلم روانی آمریکایی و نظرش درباره جوکر

مری هرون، کارگردان فیلم روانی آمریکایی، به تازگی در مصاحبه‌ای با نشریه‌ی ولچر که بهانه‌ی بیستمین سالگرد فیلم روانی آمریکایی صورت گرفته، اعلام کرده است: «من با این نوع از گفتمان آشنا هستم، چون تمام این حرف و حدیث‌ها درباره‌ی روانی آمریکایی نیز به وجود آمده بود، تاریخ تکرار می‌شود و این حرف‌ها دائما گفته می‌شوند. این جمله‌ها همیشه روی فیلم‌های به اصطلاح هنری‌تر تمرکز می‌کنند. آن‌ها هیچ‌وقت به خشونت عریان محصولات عامه‌پسندتر نمی‌پردازند. 

او معتقد است در حق فیلم جوکر نیز همانند فیلم خودش در سال ۲۰۰۰، اجحاف می‌شود. او واکنش‌ها به این فیلم را «مضحک» و «چرند» خواند. به عقیده‌ی او خشونت سری فیلم‌های جان ویک بسیار آزاردهنده‌تر از جوکر و روانی آمریکایی است.

مری هرون فیلم روانی آمریکایی را نه سال پس از بیرون آمدن رمان آن اثر برت ایستون الیس، ساخته است. اون پیش از این نیز در مقام داور جشنواره‌ی فیلم ونیز در سال گذشته، درباره‌ی جوکر گفته بود فیلمسازی درخشانی دارد، فیلم خوش‌ساختی است و تصویر زیبایی از جنون را نشان می‌دهد.

از یک نظر شاید واقعا حق با مری هرون باشد. وقتی به حجم خشونت فیلم‌های هم‌چون جوکر و روانی آمریکایی فکر می‌کنیم و آن‌ها را کنار تولیداتی مانند سری فیلم‌های جان ویک می‌گذاریم، می‌بینیم واقعا آن‌قدرها هم خشن نبوده‌اند. در فیلم‌های جان ویک، کیانو ریوز شمار افرادی را که به قتل می‌رساند از دست می‌دهد. حجم تیراندازی‌ها و چاقوکشی‌های این فیلم‌ها آن‌قدر زیاد است که تماشاگر گاهی نسبت به خشونت‌بار بودن قضیه بی‌حس می‌شود. اما در فیلمی مانند جوکر، آرتور فلک فقط گاهی خشن می‌شود که درنتیجه آن لحظه‌ها، تاثیرگذارتر از باقی صحنه‌های فیلم هستند.

جوکر

زمینه‌ی پیدایش خشونت در دنیاهای متفاوت فیلم‌ها 

ما همیشه باید زمینه‌ی پیدایش خشونت را در دنیاهای متفاوت فیلم‌ها در نظر داشته باشیم. با وجود اینکه فیلم‌های جان ویک فاقد پارامترهای فراطبیعی و عناصر فانتزی هستند، اما کاملا مشخص است که نگاه و رویکرد فیلم به کل قضیه، واقع‌گرایانه و رئالیستی نیست. هیچ‌کدام از بخش‌های قصه‌ی فیلم، از انجمن مخفی آدم‌کش‌ها که در سایه عمل می‌کنند گرفته تا تعداد دفعاتی که شخصیت جان ویک آسیب‌های مرگباری می‌بیند و باز بر خلاف قانون طبیعت زنده می‌ماند، با واقعیت زندگی ما همسو نیستند. در ضمن نوع خشونتی که فیلم جان ویک نشان می‌دهد، شباهت بسیاری با خشونت‌های کارتونی کارهای تارانتینو دارد.

اما در فیلم‌های جوکر و روانی آمریکایی، با وجود غیرواقعی بودنشان، جهانی که بازنمایی شده، شباهت بسیاری به دنیای ما دارد. درنتیجه تیراندازی‌ها، چاقوکشیدن‌ها و زد و خوردها و این قبیل صحنه‌ها، به نظر واقعی‌‌تر و خاص‌تر از جهان فیلم‌های جان ویک می‌آیند. پس شاید بتوان ادعا کرد آن صحنه‌های کوتاه‌تر و دفعات کمتر خشونت، می‌توانند تاثیر بیشتری بر مخاطب بگذارند. به خصوص که در شرایط کنونی، با توجه به شخصیت واکین فینیکس در فیلم جوکر، میزان همذات‌پنداری که از مخاطب گرفته شده نسبتا بالاست و این نگرانی وجود دارد که مخاطب بتواند خودش را جای او گذاشته و کارهایش را در جامعه‌ی عجیب و غریب کنونی تکرار کند.

چه شما از میزان و جنس خشونت فیلم جوکر خوشتان بیاید چه خوشتان نیاید، این فیلم توانسته نظر بسیاری از مخاطبین را جلب کند، بیش از یک میلیارد دلار فروش داشته باشد و جوایز بسیاری را در جشنواره‌های بین‌المللی از جمله دو جایزه‌ی اسکار و نامزدی در نه شاخه‌ی دیگر، به خود اختصاص دهد. پس این احتمال وجود دارد که بیست سال دیگر، جوکر نزد منتقدین همان جایگاهی را داشته باشد که اکنون روانی آمریکایی دارد.

شایعات بسیاری حول همکاری مجدد واکین فینیکس و تاد فیلیپس در فیلمی دنباله جوکر وجود دارد که تاکنون هیچ‌کدام از آن‌ها تایید یا رد نشده است.

هم‌چنین کیانو ریوز قرار است دوباره در فیلم چهارم جان ویک، در نقش همان آدم‌کش خوش‌لباس بر پرده‌ی سینما ظاهر شود. تاریخ احتمالی اکران این فیلم را ۲۱ مه سال ۲۰۲۱ اعلام کرده‌اند.

مطالب مرتبط

2 نظرات

  • خیلی دقیق اشاره کرده بودید که خشونت جان ویک فانتزی‌ه ولی خشونت جوکر بوی واقعیت داره .
    من ی مصداق دیگه هم برای این فکت دارم. تو جان ویک سیر داستان جوری روایت می‌شه که مخاطب انتظار داره اسلحه کشی بشه و خب مخاطب از قبل می دونه که اسلحه/ چاقو ی وسیله برای کشتن‌ه
    ولی تو جوکر ببینده اصلا انتظار نداره قربانی داستان با مداد/قیچی کشته شه . مداد توی فیلم بتمن نولان برای جوکر به عنوان ی اسلحه تعریف میشد و توی فیلم جوکر تاد فیلیپس هم ی قیچی ساده به عنوان اسلحه بازتعریف میشه .بنظرم این یکی از تفاوت هایی‌ه که سطح خشونت جوکر رو ملموس تر/ عریان تر میکنه ,

    • اشاره‌ی بسیار درستی بود دوست عزیز، با تشکر از دقت‌تون.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *